İl Müftülüğümüzce Muharrem Ayı ve Aşure Günü Vesilesi İle Konferans Gerçekleştirildi

Erzincan İl Müftülüğümüzce Muharrem ayı ve aşure günü vesilesi ile Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Cemal AĞIRMAN’ın katılımlarıyla “Ehl-i Beytin Annesi: Hz. Fatıma (r.a.)” konulu konferans düzenlendi. Konferansa Erzincan Valimiz Selman YENİGÜN, daire amirleri, çok sayıda vatandaşımız iştirak etti.

Konferansta Prof. Dr. Cemal AĞIRMAN hocamız tarafından Hz. Fatıma Annemizin şu hususlarını ön plana çıkardı.

Hz. Fatıma, İslâm uğrunda çekilen sıkıntılara nasıl katlanıldığını, bu yolda gösterilen fedakârlığın en güzel örneklerini bizzat yaşayarak öğrendi.

Tam bir iffet ve izzet-i nefis nûmûnesi olarak bütün güzellikleri hayatına nakşetti.

O gerçekten nasipli bir genç hanımefendiydi. Çünkü, Babası Hz. Peygamber ve annelerin sultanı Hz. Hatice'nin yanında, onların gözetiminde eğitimini tamamladı ve Rahmet ve şefkat pınarından doya doya içti.

Hassas ruhlu, zayıf yapılı idi. Yaşından beklenmeyecek yüce bir ahlâka sahipti. Üstün bir zekâsı, halîm ve selîm bir yapısı vardı. Son derece mütevaziydi. Söz ve davranışlarında vakurdu. Çok az konuşurdu. Ağzından çıkan sözler, inci danesi gibi hikmetler saçardı. Cömertti, zâhidâne yaşamayı severdi. Ev işlerinde maharetli ve becerikliydi.

Resûl-i Ekrem Fatma'yı görünce sevinir, kendisini ayakta karşılar, elini tutarak yanaklarından öper, ona iltifat eder, yanına veya kendi yerine oturturdu.

Fatma da onu aynı şekilde karşılayıp ağırlardı.

Hz. Peygamber sefere giderken aile fertlerinden en son Fâtıma ile vedalaşır, seferden dönünce de ilk olarak onunla görüşürdü.

Kadınlardan en çok Fatma'yı, erkeklerden de Ali'yi sevdiğini söylerdi.

Bir defasında Resûl-i Ekrem, Hz. Fâtıma ile Hz. Ali'yi ve çocukları Hasan ile Hüseyin'i abasının altına alarak, "Allah’ım! Bunlar benim Ehl-i beytimdir; onları kötülüklerden koru ve kendilerini tertemiz kıl" diye dua etmiştir.

Sevgili Peygamberimiz (s.a.s) son hastalığı sırasında kızını yanına çağırdı; bir sır olarak ona şöyle demişti: “Cebrail her sene bir defa Kur'ân'ı benimle mukabele ederdi. Bu sene ise, Cebrail Kurân’ı benimle iki defa mukabele etti. Galiba ecelim yaklaşmıştır.” Bunun üzerine Fâtıma ağlamaya başladı. Bu kez ona: Peygamber'in ailesinden ilk önce kendisine onun kavuşacağını, ayrıca onun mümin kadınların efendisi olduğunu söyledi. Bunun üzerine de Fâtıma gülüp sevinmişti.