Doğal Dengeyi Koruyalım

İL           : ERZİNCAN

AY-YIL : MART-2010

TARİH  : 19.03.2010

ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

Doğal Dengeyi Koruyalım

Değerli Müminler

Doğal çevre; bir canlının var olduğu, hayatını idame ettirdiği ortam ya da koşullardır. Nitekim her insan, bulunduğu ortamla sürekli irtibat halindedir. Bu irtibatta insanlar, doğal ortama bir şeyler kazandırdığı gibi, ekini ve nesli yok etmek, suyu ve havayı kirletmek, bilinçsizce ağaç kesmek ve avlanmak suretiyle bulunduğu çevreye zarar da verebilmektedir.

Kur’an-ı Kerimde Allah-u Teala şöyle buyurmaktadır. “İnsanların kendi işledikleri (kötülükler) sebebiyle karada ve denizde bozulma ortaya çıkmıştır. Dönmeleri için Allah, yaptıklarının bazı (kötü) sonuçlarını (dünyada) onlara tattıracaktır.”(1)

Kıymetli Müslümanlar

Allah-u Teala’nın koyduğu ölçüyü dikkate almayan insanoğlu, aklını ve gönlünü bozdu. Aklın ve gönlün bozulması, sosyal hayattaki bozulmalara, sosyal hayattaki bozulmalar ise, ekolojik dengenin bozulmasına sebep oldu. Bunun sonucunda toprak, su ve hava kirlendi, nice hayvan ve bitki türleri yok olup gitti. Hatta bu bozulma beraberinde genetik bozulmayı da getirdi. Teknolojik gelişmelerin ortaya çıkardığı çevre sorunları ve sanayi atıkları da bu bozulmaya bir başka boyut kattı.

Aziz Kardeşlerim

Doğal dengenin korunması, toplumun bilinçlenmesiyle sağlanacaktır. Bu bilinçlenme, insanın yaptıklarından Allah’a hesap vereceği şuuruna sahip olmasıyla elde edilecektir. Aksi halde bilinçlenmemiş bir toplum, kendinden sonra gelecek nesillerinde dünyada yaşayacağını düşünmez. Böylece canlıları tüketir, havayı suyu kirletir, ormanları bitirir, kendi çıkarı doğrultusunda hareket eder.

Kıymetli Müminler

Daha sağlıklı, daha temiz ve daha yaşanılabilir bir çevre için, hırsımızın ve tamahkârlıklarımızın peşine düşmeyelim. Hakkımıza razı olalım. Var olanla yetinmesini bilelim. Unutmayalım ki, Bu dünya geçimimizi temin etmek hususunda hepimize yeter.

Erzincan İl Müftülüğü Hutbe Komisyonu

1.Rum, 30/41